Tialda Hogenveen

Over het meisje die schrijfster werd

Tialda Hoogeveen groeide op in Haskerdijken, in een gezin waar lezen en voorlezen belangrijk waren. Nog voordat ze kon schrijven, maakte ze samen met haar zusjes al eigen boekjes van uitgeknipte plaatjes. Verhalen bedenken was voor haar net zo vanzelfsprekend als spelen. Toch duurde het nog jaren voordat ze zichzelf schrijver durfde te noemen.

Als Friestalig meisje op de mavo dacht ze dat schrijvers uit een andere wereld kwamen. Maar ook in die periode bleef ze schrijven: dagboeken, brieven, krantjes. Via een omweg, met een tijd in Londen en werk als redacteur, ontdekte ze dat je van creativiteit je werk kunt maken. Inmiddels schrijft Tialda in het Fries en het Nederlands voor kinderen en volwassenen, van poëzie tot literaire non-fictie.

In haar boeken verbindt ze persoonlijke verhalen aan grotere thema’s. Zo werkt ze nu aan ‘De naamlozen’, over haar pake en de vele arbeiders die Nederland vormgaven, maar zelf vaak naamloos bleven. Daarnaast zet ze zich in als leesambassadeur voor lezen en meertaligheid, omdat taal volgens haar de sleutel is tot verbinding, identiteit en kansengelijkheid.

Hoe vond Tialda haar eigen stem tussen twijfel en doorzettingskracht? En waarom zijn juist deze verhalen belangrijk om te blijven vertellen? Luister naar haar verhaal in onze podcast.